Puro nasıl Yapılır?

Tweetle

Puro silindir şeklinde sarılmış tütün yapraklarından oluşan bir tütün mamülü. Ortasında, içinde tütün parçacıkları bulunduran bir “tutucu” yaprak, bunun çevresinde spiral şeklinde sarılmış “sarıcı” yaprak bulunur. Puronun en pahalı kısmını oluşturan sarıcı yaprak; sağlam, esnek ve ipeksi yapıda olmalı, güzel bir aromaya ve tertipli yanmayı sağlayacak yanıcı özelliğe haiz olmalıdır.
Daha oldukca Küba, Dominik Cumhuriyeti şeklinde ülkelerin bulunmuş olduğu iklim kuşağında yetişen, fermente edilmiş tütünlerin elde yada makinede sarılmasıyla meydana getirilen bir tütün mamulüdür.
Etimoloji
Puro sözcüğü Türkçeye İspanyolcadan geçmiştir. Bu dile de Latince “pūrus” (saf, temiz, katıksız) sözcüğünden girmiştir. Burada “saf tütünden yapılmış” anlamında kullanılmıştır. “Puro” sözcüğüne Türkçede ilk kez, 1955 senesinde basılan TDK sözlüğünde rastlanmıştır.
Tükçeye Fransızcadan geçen sigar sözcüğünün kökeni ise Maya dilindeki “sik’ar” (tütün dumanı çekmek) fiilidir. Sözcük puronun çekirgeye benzerliği sebebiyle, İspanyolca “cigarra” (çekirge) sözcüğünden de etkilenmiş olabilir.

Tarihçe
Kristof Kolomb ve onunla beraber Küba, Meksika, Orta ABD ve Brezilya’ya giden öteki kaşifler; bu bölgelerdeki yerlilerin kurutulmuş palmiye yaprakları yada mısır koçanları içinde tütün yaprakları içtiklerinden bahsederler. Guatemala’da bulunmuş, en geç 10. yüzyıla ilişkin bir çömlek üstünde, iple sarılmış tütün yaprakları içen bir Maya yerlisinin resmi vardır. 1600’lü yıllara gelindiğinde puro İspanya’ya ulaştı ve burada bir “zenginlik simgesi” hâline geldi. Öteki Avrupalı devletlerde yaygınlaşması ise ortalama iki yüzyıl sürdü.
Üretim
Puro tütünü ABD Birleşik Devletleri, Brezilya, Dominik Cumhuriyeti, Endonezya, Honduras, Kamerun, Küba, Meksika ve Nikaragua şeklinde ülkelerde oldukça yüksek miktarlarda üretilmektedir. Küba’da üretilen purolar dünya genelinde emsalsiz olarak nitelendirilseler de birçok uzman Honduras ve Nikaragua purolarının Küba purolarına rakip olduğuna inanmaktadır.
Tüketim
Kesme ve delme
Alternatifi bolca ve aksesuar olarak kim bilir çakmaktan sonrasında en mühim aksesuarlarımız sayılabilecek, kesme, delme ve V kesim için kullanılabilecek vasıta gereç çeşitliliği puroseverler için ciddi bir sonucu da bununla beraber getirmekte. Ne olursa olsun kapsamı genişletilebilir ve kendi aralarındaki farklılıklara dikkat çekilebilir sadece temelde 4 değişik yöntemden anlatmak gerekir.
Yöntemlere geçmeden punch haricindekiler için mühim nokta doğru yerden kesmektir. Bu mevzuda referansımız puroyu kapatmakta kullanılan cap’ a paralel bir kesim; doğru bir kesimdir. Casquillo tabir edilen yuvarlak bir tütün parçası ile kapatılan premium purolarda bu parçanın ek kısmına yakın yada birazcık derine firar etmiş ve muhtemelen dış sarım yaprağının içim esnasında açılmasına sebep olacak hatalı bir kesimdir. V-Cutt, Punch ve Cutter/Makas seçenekleri içinde seçim yaparken Kesme biçimi yanmayı direk olarak etkilemektedir. Şu demek oluyor ki ne şekilde kestiğiniz aslen puro içimi esnasında ne şekilde bir tad almak istediğiniz ile de alakalıdır. Eğer punch ile bir merkezi delik açacak olursanız puronun merkezinden minik bir delik içinden hızla hava akımı yaratmış olmuş olursunuz ve süratli bir yanma gerçekleşir, buna bağlı olarak bir tat gelişimi yaşanır.
Makas ile klasik cutter arasından fark puronuzun ring gauge/çapı ile alakalıdır. Cutterınız 54 çapına kadar kesim işlemini destekliyordur fakat siz 58’lik bir puro kesmek isterseniz makası tercih edebilirsiniz. Günümüzde Xikar, Colibri ve Palio şeklinde üreticiler 56-60 çaplarına kadar kesimi destekleyen cutterlar üretmektedirler.
Yakılma ve yanma
Puronun ucunun her tarafınca eşit ve muntazam yanması iyi yapıldığının göstergesidir. (Yakma ve içim hatasından dolayı olabilecek yanma bozukluğunun faturası puroya değil içicisine çıkartılmalıdır.) Muntazam olmayan yanma bir baş belasıdır. Gevşek sarılması sebebiyle süratli yanacak puronun ısısının hızla yükselmesinden, ortaya çıkacak acı tat bırakan kimyasallar ve katran içimi bozacaktır.
Aksine, oldukca sıkı sarılmış bir puronun ise hava kanalcıkları iyice kapalı olacağından, duman çekimi zorlaşacak, ısı terfi edecektir. Bu puro oldukca sık sönecek ve içenin burnundan getirecektir. (Bu özellikler tamamen kullanılan yapraklar ve imalat kalitesi ile bağlantılıdır.) Fena yapılmış bir puro fena yanacaktır. Burada başka mühim bir özellik ise, puro kokusunun içilen mekanda uzun süre kalmamasıdır, iyi havalandırılan bir odada iki saat sonrasında bile koku kalır ise o puronun kalitesi iyi değil anlama gelir.
En önemlisi puroyu baştan sona acılaşmadan içip içmediğinizdir. Puro içildikçe oluşan katran birikimi birçoğunu acı ve sert yapar. Bir çok puroda bu özellik ortaya çıktığından, birçok puro içer purosunu yarısından yada dörtte üçünden sonrasında içmeyi bırakır. Bu kabul edilemez bir özelliktir. Bir puroyu yüzde sekseni bitmeden atmaya zorunlu kalmak büyük puan indirimini gerektirir. Bu safhada mühim bir başka nokta, puronun içimi bittikten sonrasında damakta kalan “tat uzunluğudur.” Kaliteli bir şarabın aksine kaliteli bir puroyu içtikten sonrasında damağınızda kalan iyi yada fena tat oldukca acele kaybolmalıdır.
Puro yakarken dikkat edilmesi ihtiyaç duyulan en mühim husus kükürtlü kibrit yada gazlı çakmak kullanılmaması gerektiğidir. Gazlı çakmak yada kibritle yakılan bir puroda tütünün aroması gazın yada kibritin kokusuyla birleşip gerçek aromasını kaybedebilir ve içim zevkini azaltabilir. Dolayısıyla “torch” diye vasıflandırılan ve yandığında gaz kokusu bırakmayan hususi çakmak kullanılması tavsiye edilir
Tweetle


Yayımlandı

kategorisi

yazarı:

Etiketler:

Yorumlar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir